(20 april 2012 – 30 november 2013)

Veertig jaar na Federico Fellini’s polemische filminterpretatie van de Satyricon (1969) van de Romeinse dichter Gaius Petronius Arbiter, grijpt het Russische kunstenaarscollectief AES+F terug naar dit klassieke literaire werk in hun The Feast of Trimalchio (2009). AES+F’s video installatie is gebaseerd op Cena Trimalchionis, een deel van de Satyricon waarin de vrijgekochte slaaf Trimalchio centraal staat. Deze is de geschiedenis ingegaan als een synoniem voor weelde, luxe en ongeremd plezier. Op die manier belichaamt Trimalchio als het ware de vanitas: menselijke geneugten zijn immers eindig, net zoals het menselijke bestaan zelf.

AES+F stelde The Feast of Trimalchio samen op basis van individuele digitale foto’s genomen met honderden modellen in een studio. Door de beelden achter elkaar te monteren, ontstaat een trage houterig gemaniëreerde beweging van de figuren die bepalend is voor de algemene sfeer van de video installatie. Het decor – een kunstmatig eiland met een imposant luxehotel gebouwd in een stijl die het midden houdt tussen keizerlijke en koloniale architectuur – werd geheel digitaal gecreëerd. Hoewel het werk niet uitgesproken narratief is, begrijpt de toeschouwer het ambigue spel van macht en verleiding dat zich ontspint tussen de hotelgasten en het hotelpersoneel. Analoog met het Romeinse Saturnaliënfeest, waarbij meester en slaaf gedurende de zonnewende de rollen omkeerden, worden AES+F’s narcistische gasten gradueel dienaren en neemt het personeel de zelfverheerlijkende rol van de hotelgasten over.

The Feast of Trimalchio schept een verleidelijke maar tegelijkertijd afstotelijk kunstmatig paradijselijke wereld tegen een achtergrond van onophoudelijke dreiging (tsunami’s, UFO’s, …). De kunstenaars zoeken deze paradox bewust zelf op: ‘In ons project hebben we de grens van het ideale verlegd naar het absurde. Onze catastrofes zijn zoals Disneyland attracties. Een tsunami bijvoorbeeld veroorzaakt geen dood en vernieling, iemand die wegrent voor de golven lijkt eerder op een jogger en paniek krijgt een barokke esthetiek mee die doet denken aan de perspectieven uit de schilderijen van die periode. We wilden een wereld creëren die zo ideaal en geweldig lijkt, dat het grenst aan het afstotelijke’.

 

 

 
 

AES+F

Arzamasova Tatiana – 1955, Russia
Evzovich Lev – 1958, Russia
Svyatsky Evgeny – 1957, Russia
Fridkes Vladimir – 1956, Russia

Het Russische kunstenaarscollectief AES ontstond in 1987 toen het architecten-koppel Tatiana Arzamasova en Lev Evzovich blijvend begon samen te werken met grafische vormgever Evgeny Svyatsky. Vanaf 1995 voegde fotograaf Vladimir Fridkes zich bij het trio en werd hun naam AES+F. Het manipuleren van de glamoureuze mode-, lifestyle-, film- en reclamebeeldtaal die Rusland overspoelde sinds de ontbinding van de Sovjet Unie in 1991, loopt als een rode draad doorheen hun oeuvre dat varieert van beeldhouwkunst tot fotografie en video.